چند آيه از قرآن را بطور نمونه از نظر شما مى گذرانم . خداوند متعال مى فرمايد : « قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي شَكٍّ مِنْ دِينِي فَلا أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ أَعْبُدُ اللَّهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ » ( يونس / 104 ) « 1 » در اين آيه توحيد معبود صريحاً به گوش بت پرستان رسانيده شده و پيغامبر مأمور شده از آنها دورى جسته خداى يگانه را بپرستد . « قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً » ( كهف / 110 ) « 2 »

--> ( 1 ) - بگو اى مردم اگر بوده باشيد در شك از دين من پس نمى پرستم آنانيرا كه مى پرستيد از غير خدا و لكن مى پرستم خدايى را كه مى ميراند شما را و مأمور شده ام كه از جمله ايمان آورندگان باشم . ( 2 ) - بگو ( اى محمد ) فقط من بشرم مانند شما كه وحى مىشود بسوى من همانا خداى شما خداى يگانه است پس كسى كه اميد دارد ( خوبى ) ملاقات پروردگارش را پس بايد عمل كند عمل خوب و شريك قرار ندهد به پرستش پروردگارش ( هيچ ) كسى را .